Заманбап өндүрүштүн ажырагыс материалы катары өнөр жай чаптамаларынын иштеши алардын түзүлүшү менен тыгыз байланыштуу. Желимдин түзүлүшү анын байланыш күчүн, температурага туруктуулугун, химиялык туруктуулугун жана субстраттын шайкештигин аныктайт. Ошондуктан, анын курамын жана микроструктурасын терең түшүнүү аны колдонууну оптималдаштыруу үчүн абдан маанилүү.
Химиялык көз караштан алганда, өнөр жай чаптамалар, биринчи кезекте, эки категорияга бөлүнөт: органикалык жана органикалык эмес. Эпоксиддик чайырлар, акрилаттар жана полиуретандар сыяктуу органикалык желимдер полимерлердин негизинде түзүлөт. Алардын молекулярдык чынжырлары коваленттик же суутек байланыштары аркылуу үч өлчөмдүү тармак түзүмүн түзүп, материалга жогорку когезия жана адгезияны берет. Эпоксиддик чайырлар, алардын жогорку кайчылаш тыгыздыгы жана күчтүү химиялык туруктуулугунан улам, электрондук таңгактоодо жана металлды бириктирүүдө кеңири колдонулат. Полиуретандар, тескерисинче, катуу жана жумшак сегменттеринин жөнгө салынышы менен ийкемдүүлүктү да, күчтү да сунуштайт, бул аларды динамикалык жүк чөйрөсүнө ылайыктуу кылат. Силикаттар жана фосфаттар сыяктуу органикалык эмес желимдер иондук байланыштарга жана тор структураларына таянышат, натыйжада жогорку{6}}температурага эң сонун каршылык көрсөтүлөт жана көбүнчө аэрокосмостук колдонмолордо колдонулат.
Физикалык структуралык көз караштан алганда, чаптама байланыш механизмдери нымдоону, диффузияны жана механикалык биригүүнү камтыйт. Суюк клейлер молекулалар аралык күчтөр (мисалы, Ван дер Ваальс күчтөрү) аркылуу баштапкы адгезияга жетишүү үчүн субстраттын бетин толугу менен нымдуу кылышы керек. Кээ бир желимдер, мисалы, акрил, субстраттын микро тешикчелерине кирип, айыктыргандан кийин бири-бирине механикалык түзүлүштү түзүп, кабыгынын бекемдигин кыйла жакшыртат. Мындан тышкары, толтургучтарды кошуу (мисалы, кремний диоксиди жана көмүртек буласы) жабыштыргычтын жылуулук өткөрүмдүүлүгүн, эскирүү туруктуулугун жана өлчөмдүү туруктуулугун жакшыртат, ал эми бириктирүүчү агенттер фаза аралык химиялык байланышты күчөтөт жана деламинация коркунучун азайтат.
Заманбап өнөр жай жабышчаак дизайн молекулярдык структураны манипуляциялоо аркылуу белгилүү бир эффективдүү баланска жетишип, көп функционалдуулукка карай тенденцияда. Мисалы, жеңил унааларда конструкциялык чаптамалар бир эле учурда жогорку күчкө жана чарчоого туруштук берүү талаптарына жооп бериши керек; электрондук аппараттарда газды аз чыгаруу жана жогорку изоляциялык касиеттери маанилүү. Келечекте нанотехнологиянын жана акылдуу материалдардын интеграциясы менен жабышчаак структуралык дизайн салттуу чектөөлөрдү андан ары бузуп, жогорку-өндүрүштүн өнүгүшүнө өбөлгө түзөт.


